“Pardosa Pasylustris” is een  cachereeks waar u op zoek gaat naar de “Pardosa Pasylustris” een zeldzame spinnensoort die enkel voorkomt in 1 bepaald gebied in de wereld.

In elke cache uit de reeks vind je een spin. Alle spinnen samen leidden je naar het spinnenweb van de “Pardosa Pasylustris”.

Elke cache uit de reeks kan afzonderlijk worden gelopen maar om de tocht volledig te lopen kun je best starten met de eerste uit de reeks en verder gaan in volgorde. De tocht bedraagt dan ongeveer 4 km en kan het best al wandelend afgelegd worden. Fietsen kan ook, maar enkel tijdens de week. In het weekend mag er op de plaatsen waar de caches liggen niet gefietst worden!

Het leuke is dat de acht verschillende caches heel dicht (100 a 200 m) bij elkaar liggen in hetzelfde provinciaal domein, nl. “Het Leen” te Eeklo. Enkel voor de finale , een “mysterycache” moet je het domein verlaten. We hebben de acht caches binnen het provinciaal domein reeds gelopen en er zitten echte pareltjes tussen qua camouflage van de micro’s. Steeds krijg je een hint…
Voor wie “Het Leen” niet kent hier wat info…

Het provinciaal domein “Het Leen” is een 225 ha groot boscomplex en bevindt zich op het grondgebied van de gemeenten Eeklo, Zomergem en Waarschoot. De toegang is gratis en het is grotendeels bebost met een gemengd loofbos. In 1973 verkocht het ministerie van landsverdediging het gebied aan de provincie Oost-Vlaanderen en werd het bestemd voor passieve natuureducatie. In Het Leen zijn er 36 km wandelwegen aanwezig waarvan er 18 km verhard zijn.

In Het Leen vind je ook 2 musea : het heemmuseum en het bosinfocentrum. Beide musea zijn wekelijks open en in het heemmuseum is er een permanente tentoonstelling over vlinders, paddenstoelen… Er is ook een arboretum in Het Leen, dat sinds kort alle dagen open is. Gezien de vrij recente geschiedenis zijn de meeste struiken en bomen echter nog vrij jong.

In Het Leen liggen 15 vijvers, waarvan er in drie gevist mag worden. Het water van de vijvers diende vroeger als bluswater bij munitiedepotbranden. De vijvers zijn ontstaan omdat rond de munitiedepots aarden wallen (merloenen) werden aangelegd, die bij een ontploffing verder onheil moesten tegenhouden.

Het Leen is een samenscholing van verschillende biotopen: een deel is als heide aangelegd, een ander deel als gemengd loofbos en nog een ander deel als dennenbos. Naar keuze kan een korte of lange wandeling gemaakt worden kris-kras door het domein langs vijvers en door bossen of door de bewegwijzerde wandelingen te volgen.

Dan nog dit: wie spinnenvrees heeft hoeft niet bang te zijn, want in geen enkele micro zit een echte spin, hoogstens een piepklein fotootje . “Pardosa Pasylustris” van “team pasy” is een heel verzorgde cachereeks in een prachtig natuurkader.

Vorige dinsdag hebben we de multicache “Leebrug” van  geocacher “Gurodewa” gelopen.

Het is een korte multi met duidelijk aangebrachte tags, wat we bij veel andere multicaches
niet kunnen zeggen.

Deze tocht gaat over een wandelpad langs de Leebeek en Moervaart,
het zogenaamde “Leebrugpad”. Je kan de cache met de fiets of te voet doen:
in dit laatste geval geniet je dubbel van dit prachtig ongerept stukje natuur.

Eens je de stash gevonden hebt, kan je langs dezelfde weg terug of je kan een lus maken:
de plaatselijke infoborden geven je hieromtrent alle uitleg.
Wie dorst of honger heeft kan terecht in “Het Keizershof”.
Wie houdt u nu nog tegen? Dit is een aanrader!

Corneelken kent er wat van als het aankomt op het kiezen van een geschikte lokatie voor de stash. De container waar het logboekje in zit is al een kunstwerkje op zich.

De weg die je moet afleggen naar de cache is ook al de moeite waard. Wij kozen voor de eerste coördinaten om onze wagen kwijt te raken: de keuze was niet toevallig, want uit de logs van één de vorige vinders (Commandoke)  zou dit vertrekpunt garant staan voor een schitterende natuurwandeling van zo’n 3 km. En hij heeft gelijk…

Je volgt min of meer de Doornendijkstraat in Assenede . Aan de ene zijde blinkt als een rimpelloze spiegel de Rode Geul, aan de andere kant strekt de Grote Geul zich uit. Verderop ligt de Bodemloze Put, een restant van de dijkdoorbraak van 1808. Assenede en zijn deelgemeenten lagen eeuwenlang op de vloedlijn tussen land en zee. Ze kregen geregeld af te rekenen met zware overstromingen.

Het resultaat is dat de natuur hier de mooiste kreken van het Meetjesland boetseerde. Het klavertjesvier van de mooiste Asseneedse kreken wordt volledig met de Grote Kil en de Kleine Kil tegen de Nederlandse grens.

Het natuur en krekengebied Doornendijk wordt zoals vele gebieden in Vlaanderen beheerd door Natuurpunt…

Verder info op www.assenede.be  www.natuurpunt.be en natuurlijk op www.geocaching.com

De Blankaart is een natuurgebied in Vlaanderen. Het is een erkend natuurreservaat, EU-Vogelrichtlijngebied en Ramsargebied. De Ramsar-conventie is een internationale overeenkomst inzake watergebieden die van internationale betekenis zijn, in het bijzonder als woongebied voor watervogels  Het natuurreservaat “De Blankaart” is ontstaan in 1959.

De Blankaart is grotendeels gelegen in Woumen, een deelgemeente van Diksmuide. Ook bevind zich een klein gedeelte op het grondgebied van Merkem, een deelgemeente van Houthulst.

Het is een gebied van laagveenmoeras met rietlanden, broekbos, open water en poldergraslanden. Het is gelegen in het laagste deel van de Blankaartbekken en maakt deel uit van het broekgebied in de lage overstroombare poldervlakte van de IJzer. Het gebied is ruim 4.000 hectare en is gelegen op de rechteroever van de IJzer. Het ligt ongeveer 2,5 meter boven de zeespiegel en vormt zo het laagste punt van de IJzerbroeken.

Veel voorkomende vogels zijn de aalscholver, de bruine kiekendief en de blauwe reiger. Het gebied is een pleisterplaats voor trekkende watervogels en allerhande soorten overwinterende eenden en ganzen.

Het natuurgebied ligt rond kasteel De Blankaart met zijn park en vijver van 50 hectare. De vijver is ontstaan in de 15de en 16de eeuw door turfwinning. De oudste vermelding van de Blankaartvijver kan men vinden op een schilderij dat rond 1600 door Pieter Claeissins is geschilderd, op basis van een kaart opgemaakt door Pieter Pourbus tussen 1556 en 1571. Op het schilderij is een donkere vlek te zien, waarbij “blancaert” staat vermeld.

In het kasteelpark en het open deel van het natuurgebied kan u op de aangeduide paden vrij wandelen. Vanuit de vogelkijkhut en de vogelkijktoren kan iedereen de vogels bekijken.

Een bewegwijzerd wandelpad (Blankaartpad, 9km) laat u door de kern van het natuurgebied wandelen. Elke 1e zondag van de maand staat om 10u30 en 14u30 een gids klaar om bezoekers in het gebied rond te leiden.

Verdere info:

http://www.natuurenbos.be/centra/vlaams-bezoekerscentrum-de-otter

http://www.studiokontrast.com/nr/01_blankaart.html